دعاهای مجرب

با سلام عزیزان رمضان مبارک. باید عرض کنم که بهترین روزهای سال برای دعا خواندن است، بهترین روزها برای اجابت است دیگه از این بهتر نمی شود پس قدر این روزها را بدانید دعا بخوانید و مشکلات خود را حل کنید. رمضان آمد و حیفم آمد مقاله ای درباره رمضان ننویسم.

عزیزان روزهای مبارکی است و با شما ارتباط دارم چه ان ها که روزه دارند و چه آن هایی که عذری در روزه داری دارند اما حسرت روزه داری در دل آن هاست ضمیر تابناک و نورانی دارید و فضای مجازی را معطر کرده اید و در این روزهای معنوی همه ی ما می توانیم برکات و ثمرات و خیرات فراوان ببریم و سرمایه ی روحی عظیم برای آینده ی خویشتن بیندوزیم. از رمضان گذشته تا این رمضان نشیب و فراز بسیار بر همه ی ما بگذشته است و امیدوارم این حرکت ها همه رو به کمال باشد تحولات میمون و خجسته ای باشد و ما را در سبیل(راه) هدایت یاری کند و نشانه های رشد را به ما نشان بدهد. موضوع ما رمضان و پیامبر شدن است و نسبتی میان ماه رمضان و پیامبری هست. مقدمه ای را هم بر قرآن و رمضان سخن می رانم.

آشکار است که همه ی ما مسلمانان می دانیم که ماه رمضان به اصطلاح بهار قرآن است. وقتی که مومنان یکی از مهمترین عبادات خود را خواندن قرآن و تأمل بر قرآن می دانند اما ارتباط و نسبت قرآن و رمضان بسی بیشتر از این است و من می کوشم که پاره ای از آن زوایا را کاوش کنم و اشکار کنم و این ارتباطات چند گانه را بازنمایم و مهمتر از همه توضیح بدهم که برای امروز ما این ربط و نسبت چگونه معنا دارد و چگونه تعریف می شود و ما چرا باید علی الخصوص در این ماه به این کتاب مقدس آسمانی روی کنیم و از آن بهره بیندوزیم. قرآن در ماه رمضان نازل شده است تنها موردی که ماه رمضان در قران نام برده شده است همین جاست که: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلاَ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُواْ الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُواْ اللّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ. از این آیه برمی آید که قران در ماه رمضان نازل شده و به همین دلیل برادران اهل سنت بعثت پیامبر را در ماه رمضان می گیرند و ما شیعیان در ماه رجب. اما این که چرا این چنین شده سخن بسیار است و دعوت می کنم که هر عزیزی تمایل دارد بداند سرچ نماید و به جواب برسد. پیامبر ما در ماه رمضان قبل از رسیدن به پیامبری در رمضان سال ها خلوت نشینی می کرد در غار حرا و در ماه های رمضان به اون غار پناه میبرد. خدیجه همسر ایشان غذا و آب برای او میبرد. ما به درستی نمی دانیم که پیامبر چه عبادتی می کرد، چه ریاضتی می کشید و چه تأملاتی و مراقباتی با خود داشت اما نفس کناره گیری، گوشه گیری و کناره گیری از خلق و دست کم یک ماه تمام را در حالت انزوا و انعزال به سر بردن، مراقبه و تأمل کردن، جان او را شکوفا می کرد و پیداست که از این امر لذت میبرد و الا طالب ادامه دادن آن نبود و اجباری هم در این کار و جود نداشت، مختارانه و مشتاقانه به این کار می شتافت بیرون از شهر می رفت و ماه رمضان هم در اوقات بسیار گرم و داغ در عربستان واقع می شد ولی این گرما مانع آن نمی شد که پیامبر تجربه خلوت نشینی خود را فروبگذارد و ترک کند. همین خلوت گزینی ها بود همین مراقبه ها و تأملات انفرادی بود که رفته رفته چراغ و شعله ی جان او را شعله ور کرد و ضمیر او را آماده ی پذیرفتن الهام کرد و نهایتا هم نتیجه بخشید و در همین ماه بود که میوه ی نبوت رو از درخت خلوت نشینی چید و جان او و کام او به این میوه ی شیرین، شیرین شد. لذا ورود ایات نخستین ماه مبارک رمضان، امر محتملی است. آمادگی های روحی پیامبر و آن انجزابی و طلبی که در او بوجود آمده بود، وقوع این حادثه رو بسیار عینی و محتمل می کرد و همین بود هم که نتیجه داد و او به مقصد رسید. ما نمی دانیم که انگیزه ی نخستین پیامبر برای رفتن به غار و خلوت نشینی چه بود؟ مسلما خبر نداشت که پیامبر خواهد شد، بدیهی ست که چنین قول و قراری را با او نگذاشته بودند. خداوند در قران به پیامبر می فرماید تو خبر از کتاب و ایمان نداشتی این جان که در تو بارور شده است این کشفی که صورت گرفته است و این حقایقی که نو به نو ، تازه به تازه برای تو کشف می شود اینها مقولاتی ست که تو پاک پیش از این از اونها بی خبر بودی و دسترسی به آنها نداشتی، نه جایی آنها را خوانده بودی، نه کسی به تو گفته بود و نه خودت انتظار داشتی که به این متاع برسی و از نردبان ریاضت بالا بروی و به آسمان بعثت و نبوت برسی. بنا براین اونچه که انگیزه ی او بود یکی هدایت باطنی الهی بود نوعی الهام غریزی ناخودآگاه در جان او، او را به این راه می کشاند، ان مسیری که مقصد میمون و مبارکی داشت و نهایتا هم او را به یک نهایت خجسته ای رساند که پیامبری باشد. این ها همه در ماه مبارک رمضان بود. یک پیام بسیار مهم دارد و می خواهم آن را خدمت شما عرض بکنم که ماه رمضان برای همه ی ما می تواند چنین آمادگی را برای ما پدید بیاورد و ما می توانیم در پایان ماه روزه داری چنین میوه های آبدار و شیرینی رو از درخت جانمان بچینیم و کام مان را شیرین کنیم. در حقیقت پیامبر تجربه ی خود را در اختیار ما نهاد. آری در رمضان ضرفیت به پیامبری رسیدن ما. نردبانی که او با آن بالا رفته بود در اختیار ما گذاشت و به ما گفت که من از این راه رفتم و به این مدارج و پیامبری رسیدم، شما هم می توانید امتحان کنید. در حقیقت راهی که رفته بود آشکارا رایگان در اختیار ما نهاد و نردبان را کنار نگذاشت و از کسی نپوشاند که آسمان اگر چه بام بلندی دارد اما من راه آن را بر شما نشان دادم. مولوی گویی از زبان پیامبر این بیت را گفت:

اگر چه بام بلند است آسمان مگریز چه غم خوری ز بلندی که نردبان کردیم

اگر تو دیوی ما دیو را فرشته کنیم اگر تو گرگی ما گرگ را شبان کردیم

یعنی این یک راهی ست که گرگ ها را شبان می کند، دیوها را فرشته می کند. این کیمیا همین کیمیای خلوت گزینی ست همین کیمیای ریاضت کشی ست. مولانا عینا تجربه ی پیامبر را می گوید:

گر تو این انبان ز نان خالی کنی پر ز گوهرهای اجلالی کنی

اگر این معده را از نان خالی کنی گوهرهای پنهان، جای آن می نشیند. همین روزه داری و همین گرسنگی کشی، ما را به گنج هایی خواهد رساند. شب های رمضان پیامبر به بیداری می گذراند و اگر ما دولت می خواهیم باید خواب را کم کنیم. هم سحرخیزی می کرد و هم به پیروانش می گفت که سحر خیزی کنید، فایده ها دارد، منافع دارد. هم روزه می گرفت گرسنگی می کشید، ریاضت میبرد و هم به پیروانش این راه را توصیه می کرد. در حقیقت می خواست بگوید که پیامبر شدن، به دروازه های آسمان رسیدن و به آستانه ی آن رسیدن و از نردبان معنویت بالارفتن، امر نهان و امر محالی نیست، چیزی ست که در اختیار همگان است. آغاز کار در این ماه رمضان است. ماه رمضان خود به خودی ارزشی ندارد آنکه در ماه رمضان می نشید روزه می گیرد و گرسنگی و تشنگی رو در خودش جذب می کند، ریاضت می کشد و خلوت نشینی می کند، اوست که قرآن بر او نازل می شود و این شکوفایی در جان محمد(ص) بود و در جان امت پیامبر هم می تواند اتفاق بیفتد. پیامبر این را در خلوت تجربه کرد اما به ما گفت که شما این را در اجتماع تجربه کنید، جان های ما ضعیف است، قلوب را باید در کنار همدیگر بگذارید تا یک میدان مغناطیسی عظیم بشود و قدرت جذب معنویات و حقیقت ها رو بیشتر پیدا کند. اراده ها و دل ها را در کنار یکدیگر قرار دهید و قدرتی که بدست می آید صدها برابر بیشتر از فضایی است که در خلوت به دست می آید، به همین سبب پیروان پیامبر، خلوت نشینی رو فرونهادند. پیامبر فرمود در اسلام رهبانیت نداریم رهبانیت امت من نشستن در مساجد و در کنار یگدیگر نشستن است. آنکه گفته شده است خلوت بگزینید این است که از بدان دوری بگزینید نه از خوبان. خوبان باید در کنار یکدیگر بنشینند پاکان باید با یکدیگر باشند و تجربه ها رو باهم قسمت کنند. وقتی که این طهارت ها، صفاها روی هم ریخته میشود و توده ی عظیم متراکمی پدید می شود آنگاه است که می شود نزول رحمت رو امید برد. آری دعا کردن در این فضاهاست که تاثیر خواهد کرد. اگر دعای مجرب را می خواهید تجربه کنید، دعا را در جمع بخوانید و اجابت ها را تجربه کنید. این روزهاست که دعاهای مجرب را می توان نیکوتر تجربه کرد. یک فرصتی است و یک امتیازی است که برای مقدمه ی زمان انجام هر دعای مجربی است.

نویسنده مقاله: حسین ربیعی انتشار آزاد با ذکر نام و منبع بلامانع است.

توصیه به خواندن زیارت آل یاسین امام زمان (علیه‌السلام) در توقیع شریفی می‌فرماید: «هرگاه خواستید به وسیله‌ی ما به خداوند بلند مرتبه توجه کنید و به سوی ما روی آورید، همان‌گونه که خداوند متعال فرموده است بگویید: ... سلامٌ علی آل یاسین ...» (1)

توصیه به خواندن زیارت آل یاسین

امام زمان (علیه‌السلام) در توقیع شریفی می‌فرماید: «هرگاه خواستید به وسیله‌ی ما به خداوند بلند مرتبه توجه کنید و به سوی ما روی آورید، همان‌گونه که خداوند متعال فرموده است بگویید: … سلامٌ علی آل یاسین …» (1)

توصیه به خواندن دعای ندبه

یکی از بازرگانان اصفهانی که مورد اعتماد گروهی از دانشمندان بود، در عالم رؤیا به محضر امام زمان (علیه‌السلام) مشرف می‌شود و از ایشان می‌پرسد: «فرج شما کی خواهد رسید؟» می‌فرمایند: «نزدیک است، به شیعیان ما بگویید دعای ندبه را روزهای جمعه بخوانند.» (2)

توصیه به خواندن دعای فرج

مرحوم شیخ طبرسی (ره) در کتاب «کنوز النجاح» نقل می‌کند: ابوالحسن محمد بن احمد بن ابی اللیث از ترس کشته شدن به قبر امام کاظم (علیه‌السلام) و امام جواد (علیه‌السلام) پناه آورد. در عالم رؤیا امام زمان (علیه‌السلام) را زیارت کرد. آن حضرت این دعا (دعای فرج) را به او تعلیم دادند و او به برکت خواندن آن، از کشته شدن نجات یافت.

توصیه به خواندن نماز شب، زیارت جامعه، زیارت عاشورا

در تشرف مرحوم سید احمد بن سید هاشم بن سید حسن موسوی رشتی (ره) که از مسافرت حج از قافله جدا می‌شود و راه را گم می‌کند، به او می‌فرمایند: «نافله (نماز شب) را بخوان تا راه را پیدا کنی.» او نماز شب را می‌خواند بعد به او می‌فرمایند: «زیارت جامعه را بخوان.» ایشان زیارت جامعه را از حفظ می‌خوانند. بعد می‌فرمایند: «زیارت عاشورا را بخوان.» او زیارت عاشورا را نیز از حفظ می‌خواند با تمام لعن و سلام و دعای علقمه، آنگاه او را سوار بر مرکب می‌کند و می‌فرماید: «چرا شما نافله نمی‌خوانید؟ نافله. نافله. نافله» و باز می‌فرماید: «چرا شما عاشورا نمی‌خوانید؟ عاشورا. عاشورا. عاشورا.» بعد می‌فرماید: «چرا شما زیارت جامعه نمی‌خوانید؟ جامعه. جامعه. جامعه.» سپس می‌فرماید: «این‌ها دوستان شما هستند که در کنار نهر آبی فرود آمده‌اند تا برای نماز صبح وضو بگیرند.» (3)

توصیه به خواندن صحیفه سجادیه

مرحوم مجلسی (ره) در کتاب «روضه المتقین» در شرح «من لا یحضره الفقیه» می‌گوید که در اوایل بلوغ در مسجد قدیم اصفهان میان خواب و بیداری حضرت صاحب‌الزمان (علیه‌السلام) را دیدم، گفتم: «مولای من! چون نمی‌توانم همیشه خدمت شما شرفیاب شوم کتابی به من عنایت کنید که همیشه به آن عمل کنم.» آن حضرت به واسطه شخصی نسخه ای از کتاب صحیفه سجادیه را به ایشان می‌دهند و بعد از مدتی به برکت وجود امام زمان (علیه‌السلام)، کتاب شریف صحیفه سجادیه اشتهار می‌یابد. (۴)

توصیه به خواندن زیارت امین الله

در تشرف مرحوم حاج علی بغدادی به محضر امام زمان (علیه‌السلام)، او می‌گوید: همراه با امام زمان (علیه‌السلام) داخل حرم مطهر امام کاظم (علیه‌السلام) و امام جواد (علیه‌السلام) شدیم و به ضریح مقدس چسبیدیم و بوسیدیم. بعد به من فرمود: «زیارت بخوان.» گفتم: «سواد ندارم.» فرمود: «برایت زیارت بخوانم؟» عرض کردم: «آری» فرمود: «کدام زیارت را می‌خواهی؟» گفتم: «هر زیارت که افضل است.» فرمود: «زیارت امین الله افضل است.» آنگاه مشغول به خواندن زیارت امین الله شدند. (۵)

دعا برای فرج امام زمان (عج)

آقا میرزا محمدباقر اصفهانی (ره) می‌گوید که شبی در خواب گویا مولایم، حضرت امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) را دیدم که به من فرمودند: «روی منبرها به مردم بگویید که توبه کنند و برای فرج حضرت حجت (عج) دعا نمایید و بدانید این دعا مثل نماز میت واجب کفایی نیست بلکه مانند نمازهای یومیه بر تمام مکلفین واجب است.» (6)

در تشرف مرحوم آیت الله حاج سید محمد فرزند آیت الله سید جمال‌الدین گلپایگانی، امام زمان (علیه‌السلام) فرمودند: «از علایم هور، فقط علامات حتمی مانده است و چه بسا آن‌ها نیز در مدتی کوتاه به وقوع بپیوندند شما برای فرج من دعا کنید.»(7)

اسناد:

(۱) نجم الثاقب، ص ۴۱۱

(۲) ملاقات با امام زمان (عج)، ص ۴۵

(۳) نجم الثاقب، ص ۶۶۴

(۴) نجم الثاقب، ص ۴۵۵

(۵) نجم الثاقب، ص ۴۵۵

(۶) ملاقات با امام زمان (عج)، ص ۸۷

(۷) ملاقات با امام زمان (عج)، ص ۸۷

منبع : پایگاه عرفان

به نام خداوند جان و خرد کز این اندیشه برتر نگذرد. یاران و همراهان ای خداجویانی که هر کدام بر سکوئی از ایمان ایستاده اید یکی از شما سکویش نزدیک آسمان است و یکی بر لبه ی پرتگاه، با ترس به پائین نگاه می کند و احساس می کند که آخرین دعاهای زندگی اش را باید بخواند احساس میکند این آخرین تلاش هایش می باشد و اگر به نتیجه نرسد، زندگی اش را خواهد باخت اگر احساس می کنی تو همان کسی هستی که بی کس و تنها، آخرین چنگ هایت را می خواهی به دامن آسمان بگیری و اگر احساس می کنی که شکست تو قطعی است و پیروزی دور از توانت می باشد وعقل عظیم و روح خداگونه ات با وقار ایستاده است و با تآسف به سرنوشت غم انگیزت نگاه می کند و انسانیت شریفت را می نگری که چگونه در حال فروپاشی است این یک راهی برای مستجاب شدن دعا هست.

یکی از راه های استجابت دعا که یک روشِ شخصی می باشد، روشی است که نامش را بولدوزری یا شخم تراکتوری گذاشته ام و آن این است که از ابتدایِ کتاب هایِ هزار صفحه ای دعا را میگیرم و تا ته میرم کتاب را مثل تراکتور شخم میزنم همه را با معنی! البته این روشی نیست که جائی نوشته شده باشه یا به آن توصیه کرده باشند. چند کتاب دعا خریداری کنید مثل مفاتیح الجنان و صحیفه ی سجادیه و ... چند کتاب دیگر ساده تر هم وجود دارند مانند گنج های معنوی جلد یک و جلد دو و همچنین بتوانید در رابطه با موضوع یا مشکل تخصصی کتاب دعا خریداری کنید مانند کلیدهای رزق و روزی (تخصصی درباره ی رزق) که شما از ابتدا شروع می کنید و بدون توجه به اینکه این دعاها در چه زمانی و یا مکانی خوانده شوند همه را از صفحه اول بخوانید و مثل بولدوزر بروید جلو تا فتح و ظفر نصیب شود به امید خدا. چند کتاب را اگر در دو یا سه سال یک دوره ی کامل کنید بنا به تجربه ی شخصی یک تحول در انتظار شما خواهد بود یا اینکه دائما پای مادر را بوسیدن هم یکی از راه های رسیدن به تحولات در زندگی است. دعاهای روزها و شب های مبارک رمضان را بخوانیم مناجات شعبانیه دعای عرفه دعاهای ماه رجب یا حتی در روزهای دیگر از سال بخوانیم بدون در نظر گرفتن مناسبت فقط به این دلیل که دعا هستند آنها را می خوانیم شاید دیگر تا آخر عمر فرصت نشد و این بهترین گنجینه ها را از دست می دهیم. بعد عمر می رود و این گنج ها همیشه در فاصله ی چند متری مان بوده. بسیاری نامه می زنند می گویند ما هر چی دعا و ختم می گیریم بازهم مشکل داریم فلان بیسارمان چرا درست نمیشه؟ بعد میپرسم که چه دعاهایی خوندی؟ چهار پنج تا میگه و گیر میکنه چه ختم هایی گرفتی؟ بازهم چهار پنج تا میگه گیر میکنه؟ این بود گفتید همه را خوندم؟ بعد معلوم میشه از مفاتیح فقط اون چندتا کمیل و سمات و زیارت عاشورا خونده چند تا هم بی معنی خونده که اصلا یادش نیست که چی ها بوده و چند دفعه هم ختم صلوات گرفته منت گذاشته بر سر خدا و همه که آی بیداد هر چی دعا بوده خوندم فایده نداشته تصمیم عاقلانه این است که برم پیش دعانویس. بعد میره اونجا چند تا شعبده بازی با هیجانات می بیند.

حتی اگر در روزه داری عذری داریم، خود را از محرومان این ماه ندانیم، حال که توان روزه ی شکمی نیست، اما توان روزه های چشمی و زبانی و گوشی و لامسه ای هست. حتی اگر توان روزه ی شکمی گرفتن نیست می توان روزه ی شکمی را به شکل های دیگر گرفت اگر عادت به نوشیدن نوشیدنی های حرام از قبیل شراب هست می توان به همین مقدار روزه گرفت که مانند گذشته شراب به بدن راه ندهیم باشد که مقدمه ای باشد بر ترک دائمی آن . شاید بدن و مغز توانست به جائی و توانی برسد که به سادگی عادت و اعتیاد این نوشیدنی حرام کنار رفت و فرد احساس می کند، حاجتی و وسواسی و وسوسه ای به ان ندارد به آن دسته افرادی که ترک شراب را باور ندارند که بتوان آن را ترک کرد باید عرض کنم که بوده اند و تجربه کرده اند و گفته اند کسانی که می گویند چگونه وسوسه ی نوشیدن شراب از مغز برود و دلیل علمی کاملا درستی هم داشتند که یک اتاقی یک قسمتی در مغزشان باز شده حتی در مصرف کنندگان روان گردان ها هم همین گفته شده یک مکانی در مغزشان فعال شده که دائما پیام های وسوسه ی مصرف را می فرستد پزشکان بهتر می دانند از جایی به نام لیمبیک به تصمیمِ فرد، فشار می آورد و اراده را شکست می دهد و فرد مجبور می شود برای خلاص شدن از وسوسه ی آزاردهنده یا بقول خودشان مرگبار، ماده ی مصرفی اش را وارد بدن خود کند حالا شراب است یا مواد روانگردان، هرچه که هست باید مصرف کند... خب فرد مبتلا به این وسوسه با خود می اندیشد چگونه خدا می خواهد معجزه کند؟ آیا مگر معجزه ای هم وجود دارد که برود در فلان جای مغز آنجا که اتاق وسوسه ی مخصوص هست را ببندد و قفل کند و تعطیل کند و دیگر پیام وسوسه ای صادر نشود؟؟؟!!! آیا مگر می شود انسان، دعا کند بعد آن اتاق فرمان دهنده که درب آن باز است بسته شود؟ و با خود می گوید نه نمی شود. این بیماری به این صورت شفا می یابد و این معجزه هم وجود ندارد.

باید عرض کنم، بله وجود دارد.

بندگان مبتلائی بودند که می گویند بعد از دعا خوابیدیم و آن روز به بعد وسوسه ای نشدیم انگا ر که گویی آری آن اتاق، آن سلول یا هر چه که هست بسته شده تعطیل شده و اکنون بدون هیچ آزاری و فشاری یک زندگی سالم می کنند. این است قدرتِ دعا، این است قدرتِ خواهشِ ما از خدا و این است قدرتِ جوابِ خدا به ما. دیدید که فراتر از علم هم می شود. دکتری بود تعریف می کرد می گفت ما هنوز علم مان به آنجا نرسیده، اگر می توانستیم آن اتاق وسوسه را در مغز ببندیم یا آن قسمت را از مغز بیمار را خارج کنیم دیگر تمام میشد فرد، مثلِ همه یِ آدم هایِ عادی، به زندگی ادامه می داد. اینجا فرصت خوبی هم شد که به نوجوانان عزیزمان، این پیغام را برسانیم: عزیزان آری با یکبار مصرف کردن، از نظر بدنی معتاد نمی شوید اما از نظر مغزی معتاد می شوید زیرا با یکبار مصرف، شما درب اتاق وسوسه ی مواد را باز می کنید و علم، تا کنون نتوانسته است ان را ببندد و لذا انسان تا آخر عمر گرفتار می شود. همان یکبارِ اول را با این آگاهی که عرض شد، از هرگونه تعارف و آزمایش، خودداری نمایید.

در احادیث فراوانی داریم که هنگام بارش باران، دعا اجابت می شود و بسیار مجرب می باشد.

وقت بارش باران این دعا را بخوان:

الحمد للَّه الّذی ینزل الغیث من السّماء، و ینشر رحمته لعباده، اللّهمّ ولَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ مَلَكٍ فِي السَّماءِ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ قَطْرَةٍ نَزَلَتْ مِنَ السَّماءِ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ كُلِّ قَطْرَةٍ فِي الْبِحارِ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما في جَوْفِ الْاَرَضينَ وَاَوْزانِ مِياهِ الْبِحارِ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما عَلى وَجْهِ الْاَرْضِ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما اَحْصى كِتابُكَ، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ ما اَحاطَ بِهِ عِلْمُكَ.وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْوَرَقِ وَالشَّجَرِ وَالْحَصى، وَالنَّوى وَالثَّرى، وَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ، وَالْبَهائِمِ وَالسِّباعِ وَالْهَوامِّ، حَمْداً كَثيراً طَيِّباً مُبارَكاً فيهِ، كَما تُحِبُّ رَبَّنا وَتَرْضى، وَكَما يَنْبَغي لِكَرَمِ وَجْهِكَ وَعِزِّ جَلالِكَ مِنَ الْحَمْدِ مُبارَكاً فيهِ اَبَداً.

هر ستایشی مخصوص خداوندی است که باران را از آسمان نازل کرده و رحمتش را بر مردم می گستراند. خداوندا، سپاس تو را به تعداد هر قطره باران که از ابتدا تا کنون نازل شده و به تعداد هر قطره که در آینده از آسمان نازل خواهد شد،

خداوندا، این بارش را فراوان و گوارا و بارانی سودمند و مناسب قرار ده، برکت را در اول و آخر آن، آغاز و انجامش، محل نزول و محل جریانش، و محل فرو رفتن آن و محل گرد آمدنش، و آنچه بر آن می روید و به وسیله آن رشد می کند، قرار ده. و آن را به سبب رحمت خود موجب امنیت و تندرستی و فرجام نیک قرار ده، ای مهربانترین مهربانان».

منبع : طبرسی، الآداب الدینیة للخزانة المعینیة / ترجمه عابدی، ص ۲۵۵.

پرسش:لطفا توضیح دهید که چرا در زمان آمدن باران دعا ها بیشتر مستجاب می‌شود؟
پاسخ:از زمان هایی که توصیه به خواندن دعا در آن شده، هنگام نزول باران است؛ دلیل کلی آن را بنابر آنچه در آیات قرآن و روایات آمده است، می‌توان آن دانست که باران، نشانی از رحمت پروردگار است و اکنون که در رحمت خدا باز شده، می توان امید بیشتری برای استجابت دعا داشت.
اگر از شما بزرگواران کسی طالب احادیث بیانگر استجابت دعا هنگام باران است لطفا در نظرات اعلام بفرمایید تا در همین جا ذکر شود.

دعای مجرب ابتدای هر ماه(قمری)

بسیار توصیه شده و دعای آن مجرب است که حتما نماز و دعای اول هر ماه قمری را بخوانیم زیرا سلامت انسان و رسیدن خیر به او در آن ماه تضمین می شود.

اما اعمال هر ماه نو: چند عمل است: اوّل: خواندن دعاهاى نقل شده در وقت ديدن هلال، كه بهترين آنها دعاى چهل وسوّم صحيفه كامله است، كه همراه با اعمال اول ماه رمضان ذكر شد.
دوم: خواندن هفت مرتبه سوره حمد براى دفع درد چشم.
سوم: اندكى پنير خوردن، چه روايت شده: هركه خود را به خوردن آن در اول هر ماه مقيّد كند، اميد است در آن ماه حاجتش ردّ نشود.
چهارم: در شب اوّل دو ركعت نماز بجا آورد، در هر ركعت پس از سوره حمد سوره انعام را بخواند، و از خدا بخواهد او را از هر ترس و دردى ايمن گرداند، و در آن ماه حادثه اى را نبيند كه ناپسند او باشد.
پنجم: در روز اوّل دو ركعت نماز بجا آورد، در ركعت اول پس از سوره حمد سى مرتبه سوره توحيد، و در ركعت دوم بعد از سوره حمد سى مرتبه سوره قدر بخواند و پس از نماز صدقه بدهد، چون چنين كند، سلامتى اش را در آن ماه از خدا خريده است.
و از بعضى روايات استفاده میشود، كه پس از نماز بخواند: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ مَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَ مُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كَاشِفَ لَهُ إِلا هُوَ وَ إِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرا مَا شَاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْدا وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانی اش هميشگى است، هيچ جنبنده اى در زمين نيست، مگر اينكه روزى او بر خدا است و قرارگاه و امانگاهش را خدا میداند، همه اينها در كتابى روشن است.
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانی اش هميشگى است، اگر خدا به تو زيانى رساند، جز او كسى برطرف كننده آن نيست، و اگر خيرى را براى تو بخواهد، فضل او را بازگرداننده اى نيست، آن را به هركس از بندگانش بخواهد میرساند، و او آمرزنده و مهربان است.
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانی اش هميشگى است، خدا به زودى پس از دشوارى آسانی قرار می دهد، آنچه خدا خواست همان شود، نيرويى نيست مگر به خدا، خدا ما را بس است و نيكو كارگشايى است، كارم را به خدا وامى گذارم كه خدا بيناى به بندگان است، معبودى جز تو نيست، من از ستم كاران بودم، پروردگارا من به آنچه از خير برايم فرود آرى نيازمندم، پروردگارا مرا تنها مگذار، كه تو بهترين وارثانى.

تَسْبیح، پاک و منزه دانستن خدا از آنچه شایسته او نیست؛ یاد کردن خداوند به پاکی.

والاترین ذکر برای تسبیح خداوند گفتن سبحان الله است؛ و از این رو، یکی از معانی رایج تسبیح، گفتن ذکر سبحان الله است. تسبیح، مستحب است و بهترین زمان تسبیح، هنگام طلوع و غروب خورشید است.

هنگامی که شب ها قرآن را با صدای آرام گوش می دادم ناگهان به آیاتی می رسید که خداوند با بیان خیلی جدی و امر محکم به پیامبرش حضرت محمد می گوید که بلند شو برخیز تسبیح بگو نیمه شب ها تسبح بگو یا می گفت هنگام غروب و سحرگاهان تسبیح بگو و به آن آیات دوباره گوش می دادم و باز میدیدم که چقدر خداوند با امر قاطع و به قول معروف بی شوخی می گوید که: نخواب الان، بعدا در روز کمی وقت هست بخوابی نیمه شب بلند شو تسبیح خدایت را بگو ... و خلاصه ترس به جانم می افتاد می گفتم خدا که به حضرت محمد اینجوری میگه پاشو پس حتما به من نصف شب با چهار تا پس گردنی تا وضو خانه منو همراهی میکنه میگه بلند شو تسبیح بگو ...(مزاح!) از ترسم می رفتم وضو میگرفتم و یک دور تسبیح می گفتم. البته نیکوست که انسان هر گاه یک آیتی از آیات خدا را ببیند سبحان الله بگوید.

در قرآن هفت سوره با تسبیح شروع می‌شوند و به مُسَبِّحات معروف‌اند. تسبیحات حضرت زهرا (س) نیز از مشهورترین تسبیحات و ذکرهای شیعی است که در روایات بسیاری بر آن تأکید شده است.

به مجموعه‌ای از دانه‌های به رشته کشیده شده (معمولا ۱۰۱ دانه) که برای ذکر به کار می‌رود نیز تسبیح گفته می‌شود.

واژه شناسی

این کلمه در اصطلاح به معنای مقدس‌شمردن و مُبرّادانستن (تنزیه) خداوند از صفات سلبیو از هر نوع ضعف و نیاز است.

تسبیح در قرآن

تسبیح و واژه‌های هم‌ریشه با آن در قرآن ۹۰ بار تکرار شده است که در میان آنها واژه «سبحان» بیشترین کاربرد را دارد. غالب این واژگان به معنای تقدیس و تنزیه خداوند هستند.

تسبیح در قرآن کریم گاهی همراه با حمد خداوند مطرح شده است، مانند تسبیح ملائکه، رعد و غیر آن.مفسران بر این باورند این همراهی بدین معنا است که ما به خویش توان تسبیح نداریم، بلکه به حمد و جلال تو تسبیح تو را می‌گوییم، یا آنکه اگر توفیق و لطف تو نبود، نمی‌توانستیم تسبیح تو را بگوییم.

بنابر قرآن، نخستین تسبیح‌گوی خداوند است، سپس آنان که نزد پروردگارند.ملائکه نیز یا با حمد یا بدون آنخداوند را تسبیح می گویند که بیشتر تفاسیر آن را به نماز تعبیر کرده‌اند.

از دیدگاه قرآن همهٔ اجزای هستیاز جمله کوه‌ها و پرندگان، افلاک، خورشید و ماه و ستارگان، جنبندگان و اکثر انسان‌ها تسبیح گوی خدایند.

زمان تسبیح

برخی از آیات قرآن به تسبیح در هر صبحگاه و شامگاه امر می‌کنند که این نشان می‌دهد در هر زمانی می‌توان خداوند را تسبیح گفت.

اما در برخی دیگر، به تسبیح در زمان‌های مخصوصی دستور داده شده است، مثلاً قبل از طلوع و غروب خورشید،نیمه‌شب،در طول شب و اطراف روز و بعد از سجده.در این میان، تأکید بیشتر بر تسبیح در هنگام طلوع و غروب است، یعنی هنگام جابه‌جایی روز و شب که با مفهوم عبور و تنزیه هم‌خوانی دارد؛ هرچند برخی آن را به معنای نماز که بهترین شکل تسبیح است، دانسته‌اند.

گونه‌های تسبیح

سبحان اللّه

بارزترین مصداق تسبیح، ذکر سبحان الله است.

ذکر رکوع و سجده

از جمله تسبیحات، ذکر رکوع و سجده در نماز است:

ذکر رکوع: «سُبحانَ رَبی العَظیمِ وَ بِحَمدِهِ».

ذکر سجده: «سُبْحانَ رَبی الأعلی وَ بِحَمْدِهِ».

تسبیحات اربعه

در آداب اسلامی، غالباً مراد از تسبیح، ذکر «سبحان‌الله» است؛ اما این اصطلاح در کاربرد گسترده‌ترش، ذکرهای دیگری مانند اللهُ اَکبَر (تکبیر)، لا اِله اِلّا الله (تهلیل) و الحَمدُلله (تحمید) را نیز شامل می‌شود. تسبیحات اربعه که از ذکرهای واجب نماز است، این چهار ذکر را شامل می‌شود.

تسبیحات حضرت زهرا(س)

نوشتار اصلی: تسبیحات حضرت زهرا (س)

از مشهورترین ذکرهای شیعی که در روایات بسیاری بر آن تأکید شده و فضایل فراوانی برای آن بیان شده، «تسبیحات حضرت زهرا(ع)» است که از پراهمیت‌ترین تعقیبات نماز و آداب هنگام خواب است. این ذکر شامل ۳۴ الله اکبر، ۳۳ الحمد للٰه و ۳۳ سبحان‌الله است.

برخی روایات مفهوم تسبیح را وسعت داده‌اند و «مذاکرهٔ علمی» و با تأکید خاصی «آه محزون» بر ظلم‌هایی را که به اهل بیت پیامبر(ص) شده، تسبیح دانسته‌اند.

تسبیح (سبحه)

تسبیحی ساخته‌شده از چوب

به مجموعه‌ای از دانه‌های (مهره‌های) به رشته کشیده‌شده از جنس خاک، سنگ، چوب، پلاستیک، و مانند آنها نیز تسبیح گویند که معمولاً آن را برای گفتن ذکر یا مشغولیت یا استخاره در دست می‌گیرند.

تسبیح‌ها معمولاً داری ۱۰۱ دانه‌اند که به سه بخش سی‌وسه‌تایی تقسیم می‌شود و این بخش‌ها با دو مهره که شکلی متفات دارند از هم جدا شده‌اند. این تعداد مهره و نحوه تقسیم آنها برای هماهنگی با تسبیحات حضرت زهرا (س) است.

مُسَبِّحات

سوره‌های صف، اعلی، حدید، جمعه، تغابن، حشر و اسراء که با تسبیح شروع می‌شوند، به «مُسَبِّحات» معروف‌اند.

دعای ناد علی عنوان دو دعا است که با عبارت "نادِ عَلِیاً مَظهَرَ(یا مُظهِر) العَجائِب" آغاز می‌شوند:

ناد علی صغیر، دو بیت شعر است که با مصرع فوق آغاز می‌شود. این شعر در کتاب بحار الانوار نقل شده ولی گویندۀ آن معلوم نیست.
ناد علی کبیر، دعایی است با همان آغاز و مضمون که از جهت حجم هشت برابر نادعلی صغیر است.
هیچ‌کدام از این دو دعا با سند معتبر به معصومین ارتباط پیدا نمی‌کنند. در کتاب‌های مختلف ختم‌های گوناگونی با آثار ویژه برای این دعا ذکر شده که هیچیک سند معتبری ندارند، هرچند انجام آنها به نیت اینکه شاید ثواب داشته باشد اشکال ندارد.

مضمون این دعاها بیان فضائلی از امام علی(ع) و توسل جستن به ایشان است.

ناد علی صغیر

در کتاب بحار الانوار[۱] از قول مِیبُدی، یکی از شارحان اهل سنت دیوان امیر المؤمنین(ع) نقل شده است که در جنگ احد پیامبر با این شعر دو بیتی مورد خطاب قرار گرفت ولی در این نقل منشأ صدا مشخص نشده است:

نادِ عَلِیاً مَظهَرَ العَجائِب تَجِدهُ عَوناً لَکَ فِی النَّوائِبِ
کُلُّ هَمٍّ و غَمٍّ سَینجَلی بِوِلایتِکَ یا عَلِی یا عَلِی یا عَلِی
مطلبی که دلالت داشته باشد می‌توان از این شعر به عنوان دعا و ختم خاصی هم استفاده کرد، در آن وجود ندارد.

در کتاب ناسخ التواریخ[۲] شعر بالا را خطاب خداوند به پیامبر در جنگ احد معرفی می‌کند.

محدث نوری در کتاب مستدرک الوسائل می‌گوید :«به خط شهید اول دیدم که این دو بیت برای پیدا شدن گمشده و برده فراری خوانده می‌شود.»[۳]

ناد علی کبیر

این دعا که از جهت حجم هشت برابر نادعلی صغیر است در منابع روایی وجود ندارد و علامه مجلسی در کتاب زاد المعاد آن را از برخی کتاب‌های ختوم نقل می‌کند. به ادعای آن کتاب، خواص عجیبی برای این دعا وجود دارد، از جمله برآورده شدن حاجات، ایجاد محبت، تسخیر افراد، بی‌نیازی مالی، ادای قرض، ایمنی از شر حیوانات و جن.

طریقه ختم ناد علی کبیر به نقل از کتاب زاد المعاد این گونه است: اگر کسی را مهمی پیش آید، ناد علی را هفت نوبت بخواند و به نیت آن مهم البته برآورده شود. و اگر نزد بزرگی یا امیری روی، روزی سه مرتبه ناد علی را بخوان و بر جمیع اعضای خود بدم، محب و مخلص تو شود و اگر به نیت فرزند بخوانی، خداوند به تو کرامت نماید. اگر خواهی شخصی را مسخّر نمایی (شیفته خود گردانی) در شب جمعه چهارده مرتبه به اسم او بخوان و صد بار صلوات بر محمد و آل او بفرست، البته مسخّر تو شود. و اگر بعد از نماز صبح به نیت مال نه مرتبه بخوانی غَنی شوی و اگر جهت ادای قرض پانزده روز، روزی بیست و دو مرتبه بخوانی ادا شود. و اگر زنی دیر زاید پنج مرتبه بر آب بخواند و بخورد زود بزاید. و اگر کسی این دعا را همراه خود داشته باشد از شر جمیع حیوانات و جن و انس محفوظ باشد. و هر که شک نماید البته کافر می‌باشد.

دعاها و اذکاری که از غیر معصومین به ما رسیده را نمی‌توان به عنوان یک قاعده کلی مورد پذیرش قرار داد و اگر شخصی با خواندن دعا و یا پرداخت نذری به حاجت خود رسید، معلوم نیست دیگران هم با انجام چنین کاری همان نتیجه را بگیرند.

متن دعا

بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیم

نادِ عَلیاً مُظهِرَ العَجائِب تَجِدهُ عَوناً لَکَ فِی النَوّائِب لی اِلی اللهِ حاجَتی

بخوان علی علیه‌السلام را که مظهر کمالات وصفات عجیبه است تا یاری کننده تو در تمام مشکلات و سختیها باشد، این بنده ناچیز پیوسته به خدانیازمند است

وَ عَلَیهِ مُعَوَّلی کُلَّما اَمَرتَهُ وَ رَمَیتَ مُنقَضی فی ظِللّ اللهِ وَ یضِللُ اللهُ لی

ومن در تمام امورم بر آن حضرت متوسل شده و تکیه کرده‌ام و امور گذشته و آینده‌ام را در زیر سایه لطف خدا گذرانم

اَدعُوکَ کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَینجَلی بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ بِنُبُوَّتِکَ یا مُحَمَّدَ بِوِلایتِکَ

و برای رفع و دفع هر ناراحتی و مشکلی خدایا ترا میخوانم تا مشکل حل و مساله روشن شود قسم به بزرگیت‌ای خدا و قسم به پیامبریت‌ای محمد(ص) و به ولایت و امامت تو

یاعَلِی یا عَلِی یا عَلِی اَدرِکنی بِحقِّ لُطفِکَ الخَفی اللهِ اَکبَرُ اَنا مِن شَرِّ

ای علی مرا دریاب بحق لطف و محبت پنهانت خدا بزرگتر از آن است که توصیف شود ومن از شر

اَعدائکَ بَریءٌ اللهُ صَمَدی مِن عِندِکَ مَدَی وَعَلَیکَ مُعتَمَدی بِحقِّ إِیاکَ نَعبُدُ

دشمنانت بیزاری می‌جویم خدای بی‌نیاز، بی‌نیاز کننده من است ومن از سوی تو یاری و مدد می‌شوم و بر تو اعتماد وتکیه دارم بحق ایاک نعبد

وَ إِیاکَ نَستَعینُ یااَبالغَیثِ اَغِثنی یااَبَاالَحَسَنَین اَدرِکنی یاسَیفَ اللهُ اَدرِکنی

و ایاک نستعین‌ای پدرِ کمک و یاری کردن مرا یاری کن و به فریادم رس‌ای پدر حَسَنین مرا دریاب‌ای شمشیر خدا مرا دریاب

یابابَ اللهِ اَدرِکنی یاحُجَّهَ اللهِ اَدرِکنی یا وَلِی اللهِ اَدرِکنی بِحَقَّ لُطفِکَ الخَفی

ای باب خدا مرا دریاب‌ای حجت و راهنمای خدا مرا دریاب‌ای ولی خدا مرا دریاب قسم به آن لطف پنهانت

یا قَهّارُ تَقَهَّرتَ بِالقَهرِ وَ القَهر ُفی قَهرِ قَهرکَ یا قَهارُ یا قاهِرَ العَدُوّ یا واِلی الوَلِی

ای غالب و پیروزمند و برتری یابنده برهمه به قهر وسلطنت خدایی وحال آنکه قهر وسلطنت در تفوق وغلبه و پیروزی توست‌ای غالب و پیروزمند بر دشمن‌ای دوستِ دوست خدا

یامَظهَرَ العَجائِبِ یامُرتَضی عَلِی رَمَیتَ مِن بَغی عَلَی بِسَهمِ اللهِ وَسَیفِ اللهِ القاتِلِ

ای مظهر صفات عجیبه،‌ای مرتضی علی یقین دارم برمن هر کسی بخواهد ظلم وستم روا دارد تو مولا او را به تیر و شمشیر کشنده بر زمین زده و از پای درمی آوری

اُفَوَّضُ اَمری اِلی اللهِ اِنَّ اللهُ بَصَیرٌ بِالعَبادِ وَ اِلحُکُم اِلهٌ واحِدٌ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحمنُ الرَّحیمُ

من تمام امورم را به خدا وگذار می‌کنم بدرستیکه خداوند بصیر و بینا و آگاه بر بندگان است و قول خداوند است که در قرآن فرمود خدای شما خدای واحد است و غیر از او خدایی نیست بخشنده و مهربان است

یاغیاثَ المُستَغیینِ یا دَلیلَ المُتَحیرِینَ یا اَمانَ الخائِفینَ یا مُعینَ المُتَوَکِلینَ

ای فریادرس فریاد خواهان مرا دریاب‌ای راهنمای سرگردانان‌ای امان و آرامش دهنده ترسندگان‌ای یاری کننده پناه آورندگان

یا رَاحِمَ المَساکینَ یا اِلهَ العالَمَینَ بِرَحمَتِکَ وَصَلَّی اللهُ عَلی سَیدِنا مُحَمَّدٍ وَالِهِ اَجمَعین وَ الحَمدُ اللهِ رَبِّ العالَمینَ.

ای رحم کننده بر فقرا و بیچارگان‌ای پروردگار عالمیان مرا دریاب به رحمت بیکرانت، و درود بر سید و آقای ما حضرت محمد(ص) و خاندان او. و ستایش و حمد از آنِ پروردگار جهانیان است و بس.

پانویس

1- قَالَ: وَ یقَالُ إِنَّ النَّبِی(ص) نُودِی فِی هَذَا الْیوْمِ: نَادِ عَلِیاً مَظْهَرَ الْعَجَائِبِ... تَجِدْهُ عَوْناً لَک فِی النَّوَائِبِ کُلُّ غَمٍّ وَ هَمٍّ سَینْجَلِی... بِوَلَایتِک یا عَلِی یا عَلِی یا عَلِی بحار الانوار، ج۲۰، ص۷۳.

2- ج۱، ص۳۵۵.

3-مستدرک الوسائل، ج ۱۵، ص۴۸۳.